Kravatlıların Tekelinden Çıktı, Cebimize Girdi: Yatırımın Demokratikleşmesi
Eskiden “yatırım” dendiğinde aklınıza ne gelirdi? Muhtemelen kalın purolar, gökdelenlerdeki lüks ofisler ve takım elbiseli, asık suratlı adamlar. Borsa ya da büyük yatırımlar, yıllarca sadece “çok parası olanların” kapalı kapılar ardındaki oyun alanıydı. Biz faniler ise maaşımızdan artanı yastık altına koyup enflasyona ezilmesini izlerdik. Geçtiğimiz hafta katıldığım Yenilikçi Yatırım Zirvesi’nde
LinkedIn’in Parlak Vitrini ve Sahanın Kirli Gerçekleri
LinkedIn’i açıyorsunuz.Herkes “gururlu ve onurlu”.Herkes inanılmaz bir kilometre taşını devirmiş.Herkesin girişimi roket gibi büyüyor.Bütün kahve sohbetleri ilham verici, bütün iş birlikleri “stratejik”. Gerçekten mi? Türkiye girişimcilik ekosisteminin yeni konfor alanı burası: Dijital vitrin. Üründen çok algıya, müşteriden çok etkileşime yatırım yapıyoruz. Mükemmel tasarlanmış unvanlar… Özenle seçilmiş kelimelerle yazılan başarı hikayeleri…
Türkiye’de Girişimcilik: Para Var, Cesaret Yok
Türkiye’de girişimcilik ekosistemi büyüyor mu?Evet. Yatırım miktarları artıyor mu?Evet. Unicorn hayali kuran girişim sayısı artıyor mu?Fazlasıyla. Peki o zaman neden aynı isimler yatırım alıyor?Neden aynı fonlar aynı çevrede dönüyor?Neden iyi fikirler sessizce kayboluyor? Çünkü Türkiye’de sorun para değil.Sorun cesaret. 1. Girişimciler Neyi Yanlış Anlıyor? Türkiye’de birçok girişimci ürün yapmıyor, “yatırım
